De slechte resultaten van de Wagner resurfacing prothese zijn voornamelijk te wijten aan de slechte eigenschappen van de wrijvingskoppels (metaal op polyethyleen of ceramic op polyethyleen) en niet door de chirurgische procedure op zich. Het hoofdprobleem bij jonge en/of actieve patiënten was de polyethyleenwear (plastiekslijtage) met osteolyse (botresorptie) en loslating van de prothese tot gevolg. In het bijzonder voor de Wagner resurfacing prothese met een grote metalen kop in een dunne polyethyleen pan is de resulterende polyethyleenwear tot 4 maal groter dan bij een klassieke totale heupprothese.